Morphite quere chegar a semellar dalgunha maneira nova e sinxela, unha experiencia de descubrimento pausada, que conta con algúns puntos fortes como unha exploración que resulta agradábel, aínda que prefixada e, as veces, lineal; que non consigue dar esa sensación de libertade máxima e extensa polo curto tamaño dos “planetas”. Máis ben semellan proxectos de entorno, iso sí, cun agradábel aspecto poligonal, que fixa un deseño bo e sinxelo, e as veces un pouco repetitivo, con escasa variedade de opcións por facer nos decorados, empregados como mera escusa de exploración, onde non se conseguiría realizar tarefa ningunha, mais que seguir unha trama principal non moi desenvolvidos, ainda que válida e suficiente, con trazos de misterio e intriga. O seu obxectivo principal é, viaxando a unha serie de planetas (moi pequenos), de libre decisión nalgúns casos fora da historia, atopar información de pobos antigos ou de diversas personaxes nun conxunto de mapas suficientemente amplo (en cantidade). En xeral, é un xogo bo, ainda que pausado e repetitivo cun prezo elevado, ó non dispor de traducción a outras linguas distintas do inglés tanto en textos como en diálogos, sen posibilidade de cambiala.

Como he pagado 9€ por esto debería sentirme entusiasmado y recomendarlo a todo el mundo, pero francamente, no puedo. Los supuestos planetas a explorar son mapas mucho más pequeños y limitados que los del Doom de hace 20 años, y la paleta de colores te hará desear ser daltónico.

Es lo que el No Mans Sky deberia haber sido. Me lo estoy pasando en grande. Muuy bueno

Es una pasada. Algo así como un No Man's Sky para móvil combinado con niveles estilo Metroid. Es indispensable, como el Stellar Horizon pero centrado en la exploración de los planetas en vez de en la parte espacial.